Dołącz do nas i pobieraj bezpłatny newsletter

Wszystko o cukrzycy ciążowej

Cukrzyca ciążowa dotyczy tylko i wyłącznie kobiet spodziewających się dziecka. W czasie ciąży bowiem dochodzi do zaburzeń gospodarki cukrowej organizmu. Poziom cukru u takiej osoby może znacznie odbiegać od tego normalnego, dochodzi więc do hiperglikemii, co staje się niebezpieczne tak dla matki, jak i dla jej nienarodzonego jeszcze dziecka. Takie maleństwo stale się przecież rozwija i naprawdę ważne jest, by kobieta ciężarna dbała o siebie dużo bardziej, szczególnie jeżeli stwierdzono u niej ową cukrzycę ciążową.  To jedno z najczęstszych powikłać ciążowych, jednak każda przyszła matka, zarówno chorująca na cukrzycę od wielu lat, jak i ta, u której chorobę wykryto w czasie trwania ciąży, może urodzić zdrowe dziecko.

Prawidłowy metabolizm

Jak wiadomo powszechnie, do prawidłowego metabolizmu potrzebna jest insulina. Nie może jej być za mało, ponieważ glukoza nie przedostanie się wtedy z naczyń krwionośnych do komórek, a to dla nich jest przecież niezbędnym materiałem energetycznym.  Może dojść tym samym do takiej sytuacji, że glukozy będzie za dużo we krwi, lecz zabraknie jej w komórkach. Za to odpowiadają dwa mechanizmy, a mianowicie insulinooporność i zbyt mała produkcja insuliny przez organ zwany trzustką. Pierwsze zjawisko jest normą, ponieważ pomaga w obronie płodu przez niedoborem substancji odżywczych. Spowodowane jest to hormonami, które buzują w organizmie przyszłej matki. U pewnej liczby kobiet nie występuje jednak wystarczająca ilość insuliny, nie można zatem pokonać insulinooporności. Stężenie glukozy jest zbyt małe, co spowodować może hiperglikemię.

Cukrzyca ciążowa może się różnić

pregnant-775036_640Nie każda cukrzyca ciążowa przebiega tak samo, jedna kobieta może mieć bardziej nasilone objawy, inna mniej. Jedna odczuje chorobę bardziej, druga będzie miała cukier tylko nieznacznie powiększony. Ta ostatni będzie się czuła normalnie, zdrowo, nie będzie utyskiwać na jakiekolwiek dolegliwości. Wszystko to zależy od tego, jak wysokie ma stężenie glukozy we krwi, istotny jest tu także rodzaj cukrzycy, na który cierpi, jej wiek, obecność przewlekłych powikłań i  wiele innych czynników.  Każda osoba reaguje indywidualnie na podwyższony cukier, w związku z tym mowa jest o odmiennych objawach klinicznych.

Cukrzyca, o której mówimy jest jedną z najłagodniejszych postaci tej choroby, nie powoduje też u ciężarnej prawie żadnych dolegliwości. Pomimo tego ryzyko niekorzystnego wpływu na dziecko jest ogromne i w związku z tym wymaga leczenia. Poza tym, że może wyrządzić krzywdę dziecku, trzeba pamiętać o tym, że możliwe staje się tym samym ryzyko wystąpienia cukrzycy u matki i jej potomstwa w latach kolejnych.

5% kobiet w ciąży ma cukrzyce

Na cukrzycę ową choruje około pięciu procent wszystkich kobiet spodziewających się dziecka. I najczęściej dochodzi do tego rodzaju cukrzycy u kobiet mających więcej niż 25 lat, takich, które chorują na nadciśnienie tętnicze, w poprzednich ciążach urodziły dzieci z dużą masą ciała, powyżej 4 kilogramów, już przed ciążą były otyłe lub miały nadwagę.  Jeżeli jest to ich kolejna ciąża, ryzyko także wzrasta, jeśli mają krewnych z cukrzycą, również.  Poważne powikłania w poprzednich ciążach, typu poronienie, zgon wewnątrzmaciczny, urodzenie dziecka z wadami wrodzonymi też odciska swe piętno na organizmie matki i może oznaczać, że dojdzie u niej do cukrzycy ciążowej. Oczywiście nie oznacza to, że wykluczyć z tego kręgu możemy młode, szczupłe dziewczyny, które noszą w sobie pierwsze dziecko, w których rodzinach nie ma diabetyków, bo i one narażone są na zachorowanie na ten rodzaj cukrzycy. I tak samo, jak w przypadku innego rodzaju cukrzycy, i tutaj ma wielkie znaczenie monitorowanie glikemii. Tak samo ważne jest sprawdzanie masy ciała w ciąży, najlepiej, by nie przytyć ponad 8-12 kilogramów. Jeżeli cierpimy na nadwagę, zaleca się przejść na dietę niskokaloryczną, ale nie wolno zaczynać odchudzania, to nie miejsce i czas ku temu.

Zmiana przyzywczajeń

cukrzyca w ciążyZmianie musi ulec nasze myślenie, zadbać powinniśmy o to, by kierować się zasadami żywienia w codziennym życiu. Musimy zapewnić dziecku jak najlepsze warunki wzrastania i rozwoju. I jak wielokrotnie podkreślam, zdrowe odżywianie warto wprowadzić nie tylko do swojego kodeksu, ale przekonać do tego całą swoją rodzinę. Można jeść i smacznie, i zdrowo. Wysiłek fizyczny ma niebagatelne znaczenie przy leczeniu cukrzycy, bez względu na jej typ czy rodzaj. Poprawia utylizację glukozy, zmniejsza insulinooporność, zwiększa wrażliwość tkanek na insulinę. Pozwala tym samym obniżyć stężenie glukozy w naszej krwi. Dotleniamy w ten sposób swój organizm, poprawiamy krążenie, poprawie ulega także nasz nastrój. Warto pomyśleć o „Szkole rodzenia”, codziennie wychodzić na spacery. Jeżeli nie mamy przeciwskazań medycznych, lekarz nie zabrania nam się ruszać, to trzeba z tego jak najbardziej korzystać. Nie zapominajmy, że zwiększony wysiłek fizyczny zmniejsza zapotrzebowanie na insulinę, w związku z czym warto zmniejszyć dawkę wstrzykiwanej insuliny.

Dieta

Czasem bywa tak, że zmiana diety nie przyniesie spodziewanych efektów i musimy pomyśleć o stosowaniu insuliny. To lek, który nie wpłynie niekorzystnie ani na nas, ani na nasze dzieciątko. Jedynie samo wstrzykiwanie może budzić w nas pewne obawy, ale  z czasem i do tego przywykniemy, gdy tylko zrozumiemy, że to dla dobra naszego potomka i nas samych. Trzeba jednak pamiętać, by insulinę stosować ściśle według zaleceń naszego lekarza, bo ona obniża stężenie glukozy w naszej krwi i może doprowadzić do hipoglikemii.

Tuz po porodzie okaże się, czy dalej musimy stosować insulinę, czy jest nam już ona zbędna. Raczej nie będziemy musieli już się leczyć, większość przypadków mówi nam, że na tym kończy się leczenie. Niestety cukrzyca ciążowa oznacza, że być może w przyszłości rozwinie się u nas cukrzyca innego rodzaju. To taka zielona lampka ostrzegawcza dla nas. Co prawda zmiany hormonalne już minęły, ale może dojść do nietolerancji glukozy lub do cukrzycy typu 2. Ryzyko jest wysokie. W czasie 20-30 lat może się taka choroba u nas pojawić. Cukrzyca ciążowa wiąże się także w  tym, że rośnie ryzyko zachorowania przez nasze dziecko na otyłość, zespół metaboliczny, a nawet cukrzycę w przyszłości. Po 6-8 tygodniach od porodu należy wykonać doustny test tolerancji glukozy z obciążeniem 75 g glukozy. Warto też raz na rok sprawdzać stężenie glukozy na czczo, a już na pewno przed planowaną kolejną ciążą.Maluszek, którego urodziłaś nie musi się na razie o nic martwić. Być może w dorosłym życiu dotknie go cukrzyca, ale tylko wtedy, gdy dopuścimy do tego, by było otyłe.Cukrzyca nie stanowi problemu w okresie karmienia piersią, nie ma żadnych przeciwskazań, by matka nie mogła karmić swojego dziecka tylko dlatego, że ma cukrzycę. Karmienie naturalne czasem wręcz pomaga. Chyba, że mamy powikłania cukrzycowe i stosujemy jakieś dodatkowe leki, wtedy najlepiej poradzić się lekarza.

Regularne posiłki

Posiłki w czasie trwania cukrzycy ciężarnych powinny być spożywane regularnie, najlepiej o jednakowych porach. Przerwy pomiędzy posiłkami nie powinny być dłuższe niż 3-4 godziny. Warto jeść pieczywo razowe, żytnie, typu graham, gruboziarniste kasze, ryże, makarony, najlepiej razowe. Zrezygnować warto z białego pieczywa, chałek, bułek maślanych, rogali. Wskazane jest spożywanie warzyw, najlepiej do każdego posiłku. Owoców nie powinniśmy jeść zbyt wiele, ponieważ zawierają spore ilości cukru, szczególnie winogrona i banany. Nie powinniśmy jeść produktów rozgotowanych,  suszonych czy kandyzowanych owoców, tych w syropie również. Zastąpmy margaryną masło. Z mięs przerzućmy się na drobiowe, chuda wołowinę, cielęcinę. Ograniczmy sól, zastępujmy ją ziołami. Pijmy dużo wody, najlepiej 2 litry dziennie. Bez gazu i substancji smakowych, soki nie są wskazane.

Oceń:
1
0
Komentarzy 0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *