Dołącz do nas i pobieraj bezpłatny newsletter

Sytuacje stresujące i kryzysowe a cukrzyca

Stres to całkiem naturalna reakcja naszego organizmu na wszelkiego typu zmiany zachodzące w naszym życiu. Czy to są problemy, rozczarowania, wyzwania, trema, wszystko to, co zdarzyć się może w codziennej egzystencji każdego człowieka. Indywidualnie reagujemy na smutne okoliczności i sytuacje, jak śmierć kogoś bliskiego, wypadek samochodowy, ale też egzamin, podjęcie nowego zatrudnienia, brak poczucia stabilizacji, czy kłopoty finansowe. Długotrwały stres na pewno nie wpływa na nas korzystnie i powinniśmy jak najszybciej poradzić z nim sobie, dla naszego własnego dobra. Radzenie sobie w sytuacjach stresowych to istotny element właściwej opieki diabetologicznej.

Jak nasz organizm reaguje na stres?

Kiedy się denerwujemy stężenie glukozy w naszej krwi zaczyna się podnosić. Dzieje się tak dlatego, że organizm wytwarza mieszaninę hormonów stresu, takich jak adrenalina i kortyzol. Ich rolą jest zmotywowanie naszego organizmu do walki lub ucieczki poprzez uwolnienie dużej ilości zmagazynowanej energii. Dzięki temu nasze mięśnie mogą z niej korzystać. Adrenalina i kortyzol powodują uwolnienie glukozy z wątroby. Pomimo, iż zazwyczaj stres podnosi stężenie glukozy w naszej krwi, my odczuwać możemy coś wręcz odwrotnego, nasz organizm zachowuje się wtedy tak, jakby nasz cukier był zbyt niski, stress-111426_640jakbyśmy mieli hipoglikemię. Adrenalina daje często objawy podobne do tych przy niskim stężeniu glukozy w naszej krwi. W związku z tym najlepiej byłoby sprawdzić poziom glukozy, jeżeli nie jesteśmy pewni, czy wartość jest wysoka, niska, czy też normalna. Różne  rodzaje stresu odczuwane są przez większość ludzi jako stres psychiczny , a nie fizyczny, jednak nasz organizm nie odczuwa jakiejkolwiek różnicy. Niezależnie od naszej reakcji na stresujące sytuacje, czy uciekamy, czy też walczymy, stres psychiczny pobudzi hormony, a więc adrenalinę i kortyzol, do uwolnienia glukozy z wątroby, mimo, że tak naprawdę tego nie potrzebujemy. W przypadku ludzi chorujących na cukrzycę typu drugiego stres powoduje wzrost stężenia glukozy w naszej krwi, co grozi wystąpieniem hiperglikemii. Oczywiście nie zawsze uda nam się nad stresem zapanować, ale dobrze jest mieć go jednak pod kontrolą. Nie zawsze jest on do uniknięcia i nie da się prowadzić życia całkowicie wolnego od stresu, jednak warto zredukować jego poziom i unikać sytuacji, które mogą nas denerwować. Dobrze jest znaleźć przyczynę naszego stresu. Poświęćmy na to trochę czasu, zastanówmy się nad tym dogłębnie. Rozpoznanie źródła stresu, jak też zaakceptowanie faktu, iż niektóre sprawy są poza naszą kontrolą na pewno korzystnie wpłynie na nasze samopoczucie. Skupmy się na tym, na co mamy wpływ i co możemy zmienić.

Aktywność fizyczna jest idealnym dla nas rozwiązaniem, byśmy rozładowali napięcie, mniej się denerwowali, ponieważ większy wysiłek fizyczny to doskonały pomysł na zredukowanie efektów stresu. Ćwiczenia mogą odwrócić nasza uwagę od kłopotów, z jakimi się borykamy. Uwalniają też w naszym organizmie hormony zwane endorfinami, które korzystnie wpływają na nasze samopoczucie. Poprawiają naszą kondycję, sprawność ruchową. Pomocne są także przy odchudzaniu. Dla osób cierpiących na cukrzycę ćwiczenia fizyczne przynoszą dodatkowe korzyści dla zdrowia, gdyż pomagają w kontroli stężenia glukozy we krwi. Ćwiczenia mogą podwyższać lub obniżać stężenie glukozy w zależności od tego, jak dużo insuliny znajduje się  w naszej krwi. Podczas uprawiania sportu mięśnie zużywają glukozę. Wówczas poziom cukru spada i może obniżyć się do niebezpiecznego poziomu. Jeżeli insuliny będzie za mało, wątroba zareaguje na wysiłek fizyczny i zacznie uwalniać glukozę, przez co wzrośnie jej stężenie we krwi. Ćwiczenia pomagają spalić glukozę. Jeżeli poziom cukru w naszej krwi przed przystąpieniem do ćwiczeń fizycznych jest zbyt wysoki powinniśmy zachować daleko idące środki ostrożności. Możemy nie mieć wystarczającej ilości insuliny, by przetransportować glukozę do mięśni. Nie zaczynajmy ćwiczyć, zanim nie uregulujemy naszego stężenia glukozy, przed rozpoczęciem ćwiczeń zawsze należy wykonać pomiaru cukru.

W czym jeszcze pomagają nam ćwiczenia?

Zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób serca, a przecież u osób z cukrzycą to ryzyko jest powszechnie znane. Mogą obniżyć poziom cholesterolu, zmniejszyć stężenie glukozy w naszej krwi, dzięki czemu chronimy swoje serce. Wysiłek fizyczny uwrażliwia nasz organizm na działanie insuliny, co również wpływa korzystnie na nasze zdrowie. Dzięki temu możemy utrzymać prawidłową masę ciała oraz dobre poziomy cukru. Jeżeli będziemy ćwiczyć regularnie możemy też doprowadzić do zmniejszenia dawek insuliny.

Zanim jednak zaczniemy wykonywać ćwiczenia fizyczne, warto skonsultować się z naszym lekarzem prowadzącym, czy też z pielęgniarką edukacyjną. Dzięki temu dowiemy się, czy dane ćwiczenia są dla nas odpowiednie. Jeżeli stwierdzimy u siebie ponadnormatywne stężenie glukozy i obecność acetonu w moczu, wówczas nie wolno nam w żadnym wypadku podejmować jakichkolwiek form aktywności fizycznej. Ćwiczenia możemy zacząć wykonywać dopiero wtedy, gdy znormalizujemy stężenie glukozy we krwi i wyrównamy cukrzycę. Energiczny spacer pięć razy w tygodniu przez około pół godziny to idealne rozwiązanie dla cukrzyka. Wystarczą pięciominutowe, góra dziesięciominutowe serie, przerywane krótkim odpoczynkiem. Możemy wykonywać jakąkolwiek inną, nieforsującą aktywność fizyczną, jak na przykład pływanie w basenie, spokojny taniec, jazda na rowerze. Zawsze trzeba kontrolować poziom cukru przed zajęciami sportowymi i po nich. Dzięki tym pomiarom uświadomimy sobie, jak dużym ryzkiem jest hipoglikemia. W przypadku, gdy podjęty przez nas wysiłek fizyczny ma charakter przedłużonej aktywności, wówczas wykonajmy pomiar również w połowie jej trwania. Zawsze trzeba wykonać pomiary w czasie wysiłku fizycznego, nawet wtedy, gdy wybieramy się tylko na spacer. Zabierzmy ze sobą tabletki z glukozą, słodki napój, nie zapominajmy też o glukometrze i o paskach testowych. Warto być w dobrej formie. Zwiększanie sprawności fizycznej może wymagać spożycia większej dawki węglowodanów przed rozpoczęciem, a także w trakcie trwania ćwiczeń, nie zapominajmy również i o tym! Po intensywnym wysiłku może wystąpić opóźniona hipoglikemia nawet w ciągu następnych trzydziestu sześciu godzin, dlatego w tym czasie lepiej częściej kontrolować stężenie glukozy w naszej krwi. Warto nosić zatem przy sobie coś, co zawiera węglowodany, sok, kanapkę. Ćwiczmy regularnie, lepiej mniej, a częściej niż rzadko i intensywnie. Wyznaczmy sobie cele i powoli dążmy do ich realizacji. Nie ćwiczmy, gdy jesteśmy chorzy lub ranni.

Stres możemy zwalczyć też za pomocą technik relaksacyjnych. Istnieje szereg tego typu technik. Jedna  z nich polega na tym, byśmy usiedli wygodnie na pięć minut, w tym czasie zrelaksujmy się, weźmy kilka głębokich wdechów. Wdychajmy powietrze przez nos, zatrzymajmy je na kilka sekund i wypuśćmy ustami. Wykonujmy wdechy i wydechy dotąd, dopóki nie poczujemy, ze zaczynamy się uspokajać.

Oceń:
0
1
Komentarzy 0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *