Dołącz do nas i pobieraj bezpłatny newsletter

Doustne leki przeciwcukrzycowe

Stosowane są u pacjentów z cukrzyca typu 2, aby obniżyć stężenie glukozy we krwi. Stosuje się je czasami również u pacjentów z cukrzyca typu 1, w celu wzmocnienia efektu działania insuliny, gdy osoba chora wykazuje zwiększona insulinoodporność.

Możemy wyszczególnić trzy rodzaje leków hipoglikemizujących:

– zwiększające wydzielanie własnej insuliny

– zmniejszające insulinoodporność

– zmniejszające wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego.

Do poszczególnych grup leków przeciwcukrzycowych należą:

– tiazolidinediony lub glitazony, które powodują zwiększenie komórkowego działania insuliny, ulepszają dotarcie glukozy do komórki, poprawiają metabolizm lipidów, zmniejsza się insulinoodporność, obniża poziom lipidów i stężenia glukozy we krwi,

– inhibitory α-glukozydazy (IαG), hamują trawienie węglowodanów, działanie ich odbywa się w jelicie, są korzystne przy zaparciach, zmniejszają wchłanianie glukozy, obniżają stężenie cukru po posiłkach.

– pochodne biguanidów:

  1. mają dobry wpływ na lipidy,
  2. zmniejszają uczucie łaknienia, nie jesteśmy głodni, nie mamy nadmiernego apetytu, co powoduje w rezultacie utratę masy ciała,
  3. zmniejsza się wchłanianie jelitowe glukozy,
  4. poprawiają insulinowrażliwość

Pochodne sulfonylomocznika: nasilają insulinowrażliwość, zwiększają wzrost produkcji i wchłaniania insuliny z komórek beta trzustki, zwiększają wrażliwość komórek beta na bodziec glikemiczny.

Pochodne kwasu benzoesowego: to leki, które powodują wyrzut insuliny po posiłku w naszym organizmie, dzięki czemu obniża się poziom glikemii poposiłkowych, szczególnie często jest stosowana u pacjentów, którzy maja po posiłkach bardzo wysokie stężenie glukozy we krwi, dochodzące nawet do hiperglikemii.

Oceń:
1
0
Komentarzy 0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *