Dołącz do nas i pobieraj bezpłatny newsletter

Po raz kolejny o ćwiczeniach

Najważniejszą sprawą w tym temacie jest to, że człowiek chorujący na cukrzycę powinien najpierw pomyśleć o tym, by mieć wyrównane cukry, ponieważ przy ćwiczeniach fizycznych nie ma mowy o tym, by cukrzyca była chwiejna, źle prowadzona, źle wyrównana.

Warunki niezbędne

Jeżeli uzyskamy prawidłowe stężenie glukozy we krwi, które nie ulegnie nagłej zmianie, nie doprowadzi do hipoglikemii lub nie wzrośnie znacznie odbiegając od normy, możemy zacząć się ruszać i myśleć o regularnym, stałym wysiłku fizycznym. Jeżeli należymy do osób z cukrzycą typu 1, która jest naturalnie wyrównana, dobrze prowadzona, bez powikłań nie ma przeciwwskazań do tego, byśmy mogli stosować ćwiczenia fizyczne. U pacjentów z cukrzycą typu 2 jest niestety dużo trudniej, ponieważ mogą to być osoby starsze, w podeszłym wieku, z obciążeniami w postaci innych współistniejących chorób, tutaj przeciwwskazania mogą istnieć i zapewne istnieją. Wydolność fizyczna takich ludzi na pewno jest dużo słabsza niż młodych ludzi bez powikłań i bez przeciwwskazań. Chorują oni zapewne już od wielu, wielu lat, być może cierpią na otyłość lub nadwagę dodatkowo. Zestaw ćwiczeń dla takich osób, czas ich trwania, intensywność ruchu, stopień trudności jest tutaj bardzo skomplikowany, do każdej takiej osoby warto podejść indywidualnie, w sposób przemyślany, zaplanowany. Wszystko dobrane według długości choroby, powikłań, jakie występują u danego człowieka, chorób współistniejących.

Jak ćwiczyć

Ważne w wysiłku fizycznym jest regularne ćwiczenie, bycie systematycznym w tym, co się robi. Można spacerować, można jeździć na rowerze, uprawiać tak popularny w ostatnim czasie nornic walking, z kijkami specjalnymi do tego celu. Trudne, wymagające ćwiczenia należy sobie odpuścić, zbyt długotrwały wysiłek fizyczny nie może mieć u takich osób miejsca, ponieważ nie można od osób chorujących i obciążonych jednocześnie powikłaniami, jak też innymi chorobami wymagać, by ćwiczyły tak regularnie, systematycznie i intensywnie, jak zdrowy, stale uprawiający różne sporty człowiek. Osoba chorująca na cukrzycę typu 2 może się szybko zniechęcić i poprzestać prób jakichkolwiek działań, nie będzie miała ochoty i chęci na ćwiczenia, tym bardziej regularne i systematyczne. Zaprzestanie się starać i ćwiczyć, a to najgorsze, co może zrobić, dla swojego zdrowia i życia.

Oceń:
9
2
Komentarzy 3

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

 

3 odpowiedzi na „Po raz kolejny o ćwiczeniach

  1. muzykalna pisze:

    Dziękuję za ten portal. Na pewno jest potrzebny, bo im więcej informacji na temat cukrzycy w dzisiejszych czasach zdobędziemy, tym lepiej.
    Chciałabym się dowiedzieć, w jaki sposób można zachęcić osobę chorą na cukrzycę typu 1 do ćwiczeń, jeśli po półgodzinnym, niezbyt szybkim spacerze po obiedzie (i oczywiście podaniu przed obiadem odpowiedniej dawki insuliny) zaczyna odczuwać zawroty głowy, co ewidentnie oznacza spadek glukozy we krwi.

    • Anna autorka pisze:

      wydaje mi się, że ma źle dobraną dawkę insuliny, skoro spada jej cukier, trzeba wziąć pod uwagę, że insulina działa dłużej niż godzina czy dwie, a przy spacerze, który również jest wysiłkiem fizycznym może się wzmóc działanie insuliny, nie jestem jednak ekspertem, ani lekarzem, opieram się na własnym wieloletnim doświadczeniu z chorobą, ale nie mogę powiedzieć na pewno, jak jest w tym przypadku, proponowałabym ćwiczenia wykonywać nie bezpośrednio po wstrzyknięciu insuliny, a najlepiej przy odpowiednim zabezpieczeniu organizmu, mniejsza dawka insuliny ewentualnie niż normalnie do posiłku, to nie jest prosta sprawa dobrać ćwiczenia do danej osoby niestety, każdy organizm jest inny…

    • Dorota Błachut pisze:

      też mam Cukrzycę typ 1 i takie same mam odczucie